د کونړ زلزله؛ یو کال وروسته هم زرګونه کورنۍ د سرپناه په تمه دي
د کونړ زلزله له یوه کال تېرېدو وروسته هم د ګڼو کورنیو پر ژوند سیوری غوړولی دی. د ناروې د کډوالو شورا وايي، ډېری زیانمنې کورنۍ لا په خیمو او لنډمهالو سرپناوو کې ژوند کوي او د کورونو بیارغونې او پاکو اوبو ته د لاسرسي لپاره مرستو ته اړتیا لري.
د ناروې د کډوالو شورا کارکوونکو د زلزلې له پېښې یو کال وروسته کونړ ته سفر کړی او د زیانمنو سیمو له اوسېدونکو سره یې لیدلي دي.
په افغانستان کې د دې شورا سیمهییز مشر جاکوپو کاریډي ویلي، په کونړ کې د خلکو بشري اړتیاوې لا هم پراخې دي او یوازې لږ شمېر زیانمنو کورنیو مناسبه سرپناه موندلې ده.
د کونړ زلزله؛ زیانمنې کورنۍ له کومو ستونزو سره مخ دي؟
د ناروې د کډوالو شورا په وینا، د کورونو بیارغونه، د څښاک پاکو اوبو ته لاسرسی او د مناسبې سرپناه برابرول د زلزلهځپلو له مهمو اړتیاوو څخه دي.
کاریډي د بشري مرستو د زیاتولو غوښتنه کړې او ویلي یې دي چې له بهرني ملاتړ پرته د سیمې د ډېرو خلکو لپاره عادي ژوند ته ستنېدل ستونزمن دي.
هغه ټینګار کړی چې بشري بنسټونه او مرستندویه ادارې باید له زیانمنو کورنیو سره خپل ملاتړ زیات کړي.
زلزله څنګه پر ختیځ افغانستان اغېز وکړ؟
د تېر کال د وږي میاشتې په لومړیو کې له شپږ ریښتره زورورې زلزلې کونړ، ننګرهار، لغمان او یو شمېر ګاونډۍ سیمې ولړزولې.
د کونړ زلزله په ځانګړي ډول هغو سیمو ته درانه زیانونه واړول چې ډېری کورونه یې له خټو او اومو خښتو جوړ شوي وو. ګڼ کورونه ونړېدل او کورنۍ تر خاورو او کنډوالو لاندې شوې. د کونړ زلزله
زلزله د شپې مهال رامنځته شوه او هغه خلک یې وځپل چې ډېری یې له وړاندې له بېوزلۍ او د خوړو له ناامنۍ سره مخ وو.
د ناروې د کډوالو شورا د معلوماتو له مخې، په دې ناورین کې له ۲۱۵۰ څخه ډېر کسان مړه شول او زرګونه کورنیو خپل کورونه له لاسه ورکړل.
سره له دې چې یو کال تېر شوی، د ګڼو کورنیو لپاره د دایمي کورونو جوړول او لومړنیو خدمتونو ته لاسرسی لا هم یوه جدي اړتیا ده.
