افغان ښځې؛ د رابعې له نسله تر بندیزونو، خو لا هم د مقاومت په لومړۍ کرښه
د تهران په یوه کلتوري کافه کې د هغه انځور مخې ته ودرېدم چې نړۍ له کلونو راهیسې یې د افغان ښځو د استازیتوب په توګه پېژني؛ د یوې خاموشې، پټې، بېڅېرېافغان ښځې او بېهویته ښځې انځور. دا هغه انځور دی چې نه د افغان ښځو خپل انتخاب دی او نه هم د دوی د واقعي ژوند انعکاس، بلکې د لسیزو افراطیت، جوړښتي تاوتریخوالي او تحریف شویو روایتونو پایله ده.
افغان ښځې، خو ددوی اصلي انځور بل ډول دی؛
د هغو ښځو انځور چې زدهکړې یې کړې، کار یې کړی، فکر یې کړی او د سختو محدودیتونو سربېره یې د خپل هویت او حقونو لپاره مبارزه کړې ده. دا دوه انځورونه د دوو بېلابېلو واقعیتونو استازیتوب کوي؛ یو یې افراطیت او تبلیغاتو جوړ کړی، او بل یې د افغان ښځو د ژوند، زغم او مقاومت ریښتینی تصویر دی.
د همدې انځورونو په لیدو مې له ځانه وپوښتل: موږ څنګه د رابعې بلخۍ، رودابې، ګوهرشاد بېګم او هغو ښځو له نسل څخه، چې زموږ د تمدن او فرهنګ نښې وې، داسې حالت ته ورسېدو چې ښځې د ناپوهۍ او افراطیت تر سختو بندیزونو لاندې ژوند کوي؟ افغان ښځې
څنګه د رستم او سهراب له نسل څخه داسې نسل وزېږېد
چې د ښځو د درناوي پر ځای یې غیرت د ښځو په محرومولو، سپکاوي او محدودولو کې تعریف کړ؟ څنګه د افغان ښځو پر وړاندې تبعیض ورو ورو په عادت، کلتور او حتی د ویاړ په وسیله بدل شو؟ ولې ډېر خلک چوپ پاتې شول او ولې نړۍ د افغان ښځو تحریف شوی انځور د حقیقت په توګه ومنله؟ افغان ښځې
په قرآن کریم کې د الله تعالی او د هغه د رسول ﷺ د اطاعت حکم شوی، نه د هغو کسانو د ړانده اطاعت چې خپله د ناپوهۍ، وېرې او د واک غوښتنې په بند کې راګیر وي.
هماغه دین چې د «اقرأ» په مبارک آیت پیلېږي، هماغه دین چې علم، فکر او پوهاوی د انسان د عزت بنسټ بولي، څنګه د ناپوهۍ او افراطیت په وسیله داسې تعبیر شو چې د ښځو زدهکړې او ټولنیز حضور پکې محدود وګڼل شي؟
په وروستیو کلونو کې افغان ښځې له زدهکړو، کار، ټولنیز حضور او ګڼو اساسي حقونو بېبرخې شوې دي. دا وضعیت یوازې د ښځو ستونزه نه ده، بلکې د یوه ملت د راتلونکي، پرمختګ او بشري پانګې لپاره ستر زیان ګڼل کېږي.
خو سره له دې، افغان ښځې لا هم خپل غږ ژوندی ساتلی دی. دوی لیکي، فکر کوي، زدهکړه کوي، مبارزه کوي او د خپل راتلونکي لپاره هیله ژوندۍ ساتي.
د افغان ښځو ریښتینی انځور د قربانۍ نه، بلکې د مقاومت انځور دی؛ د هغو نجونو انځور چې له بندیزونو سره سره زدهکړه کوي، د هغو ښځو انځور چې له ګواښونو سره سره کار او خدمت ته دوام ورکوي، او د هغو میندو انځور چې له ټولو ستونزو سره سره خپلو ماشومانو ته د ښه سبا هیلې ورزده کوي.
هېڅ تحریف شوی روایت، هېڅ افراطي فکر او هېڅ محدودیت نه شي کولی د افغان ښځو هویت، اراده او د راتلونکي لپاره د هغوی هیله له منځه یوسي. دوی یوازې د درد کیسه نه ده، بلکې د مقاومت، پوهاوي او نه ماتېدونکي انساني ځواک ژوندی سمبول دي.
