د شیدو روغتیايي ګټې؛ د هډوکو، عضلاتو او بدن لپاره مهم معلومات
د شیدو روغتیايي ګټې د هغو غذایي موادو له امله دي چې په شیدو کې موندل کېږي. شیدې د کلسیم، پروټین، ویټامین B12 او نورو مهمو غذایي موادو سرچینه ده چې د بدن په وده او عادي فعالیتونو کې مرسته کوي.
شیدې د نړۍ په ډېرو هېوادونو کې د ورځني خوراک برخه دي. ماشومان، ځوانان او لویان کولای شي د خپلو غذایي اړتیاوو او روغتیايي وضعیت له مخې ترې ګټه واخلي.
خو د شیدو ګټې د هر انسان لپاره یو شان نه دي. ځینې کسان لاکتوز نه شي زغملی، ځینې د شیدو له پروټین سره حساسیت لري او ځینې نور باید د ناروغۍ له امله د لبنیاتو اندازه محدوده کړي.
د شیدو روغتیايي ګټې او د بدن لپاره یې مهم غذایي مواد
شیدې ګڼ غذایي مواد لري چې د بدن د هډوکو، عضلاتو او عصبي سیستم په عادي فعالیت کې ونډه لري.
په شیدو کې کلسیم او فاسفورس د هډوکو او غاښونو لپاره مهم دي، په داسې حال کې چې پروټین د عضلاتو په جوړښت او ساتنه کې مرسته کوي.
شیدې د ویټامین B12 یوه سرچینه هم ده. ځینې شیدې د ویټامین D په زیاتولو سره غني کېږي، خو ټولې شیدې په طبیعي ډول د دې ویټامین کافي اندازه نه لري.
شیدې د هډوکو او غاښونو په پیاوړتیا کې مرسته کوي
کلسیم د هډوکو او غاښونو د جوړښت لپاره اړین منرال دی.
شیدې د کلسیم یوه مهمه غذایي سرچینه ده او د متوازن خوراک په چوکاټ کې د هډوکو روغتیا ساتلو کې مرسته کولای شي.
ویټامین D هم د کلسیم په جذب کې مهم رول لري.
له همدې امله د کلسیم او ویټامین D کافي ترلاسه کول، په ځانګړي ډول د ماشومانو د ودې او د لویانو د هډوکو د روغتیا لپاره، اهمیت لري.
د عضلاتو په وده او ساتنه کې د شیدو رول
شیدې د لوړ کیفیت پروټین لري.
پروټین د عضلاتو د جوړېدو، ساتنې او د بدن د نسجونو د ترمیم لپاره اړین دی.
هغه کسان چې فزیکي فعالیت کوي، کولای شي شیدې د پروټین د ترلاسه کولو له یوې سرچینې په توګه وکاروي.
خو د عضلاتو پیاوړتیا یوازې په شیدو پورې تړلې نه ده؛ مناسب خوراک، تمرین او استراحت هم مهم دي.
شیدې او د ماشومانو وده
ماشومان د ودې په پړاو کې پروټین، کلسیم او نورو غذایي موادو ته اړتیا لري.
د عمر له مخې مناسبې شیدې او لبنیات د ماشومانو د متوازن خوراک برخه کېدای شي.
خو د غوا شیدې باید د ۱۲ میاشتو څخه کم عمر لرونکو ماشومانو ته د مور د شیدو یا مناسبې ماشومانو د فورمولې د اصلي بدیل په توګه ورنه کړل شي.
د ماشوم د تغذیې په اړه د عمر او روغتیايي وضعیت مطابق د ډاکټر سپارښتنه مهمه ده.
شیدې د عصبي سیستم لپاره څه اهمیت لري؟
شیدې د ویټامین B12 سرچینه ده.
دغه ویټامین د عصبي سیستم د عادي فعالیت او د وینې د سرو حجرو د جوړېدو لپاره اړین دی.
خو دا ادعا چې د شیدو ډېر څښل د الزایمر یا پارکنسون ناروغۍ مخنیوی کوي، په کافي علمي شواهدو نه ده ثابته شوې.
د عصبي سیستم روغتیا له متوازن خوراک، فزیکي فعالیت، خوب او نورو روغتیايي عواملو سره تړاو لري.
ایا شیدې د ښه خوب لپاره ګټورې دي؟
ځینې خلک د شپې له ویده کېدو مخکې تودې شیدې څښي.
دا عادت ښايي د ارامۍ احساس رامنځته کړي، خو داسې پیاوړي شواهد نشته چې شیدې دې د بېخوبۍ لپاره اغېزمنه درملنه وبلل شي.
منظم خوب، مناسب چاپېریال او د خوب ثابت وخت د ښه خوب لپاره مهم عوامل دي.
شیدې د پوستکي او ځوان پاتې کېدو لپاره
شیدې پروټین او نور غذایي مواد لري چې د بدن د عادي فعالیتونو برخه دي.
خو دا ادعا چې د شیدو څښل د پوستکي زړښت مخنیوی کوي یا انسان تل ځوان ساتي، علمي ثبوت نه لري.
د پوستکي روغتیا له مناسب خوراک، کافي خوب، د لمر له وړانګو څخه ساتنې او نورو عواملو سره تړاو لري.
د شیدو روغتیايي ګټې د شیدو روغتیايي ګټې د شیدو روغتیايي ګټې د شیدو روغتیايي ګټې د شیدو روغتیايي ګټې د شیدو روغتیايي ګټې د شیدو روغتیايي ګټې د شیدو روغتیايي ګټې د شیدو روغتیايي ګټې
شیدې او د وینې فشار
شیدې پوتاشیم، کلسیم او نور غذایي مواد لري.
کمغوړه لبنیات د ځینو هغو غذایي پلانونو برخه دي چې د وینې فشار د کنټرول لپاره کارول کېږي.
خو یوازې د شیدو څښل د وینې لوړ فشار درملنه نه شي کولای.
د مالګې کمول، مناسب وزن، فزیکي فعالیت او د ډاکټر له خوا وړاندیز شوې درملنه هم اهمیت لري.
ایا شیدې د وزن په کنټرول کې مرسته کوي؟
شیدې پروټین لري چې د مړښت په احساس کې مرسته کولای شي.
خو د وزن کمېدل یا زیاتېدل د ورځې په اوږدو کې د ترلاسه شویو او مصرف شویو کالوریو له توازن سره تړاو لري.
له همدې امله شیدې په خپله د چاغښت د مخنیوي ځانګړی درمل نه دي.
د شیدو ډول، د غوړو اندازه او د مصرف اندازه باید د هر کس له غذایي اړتیاوو سره برابره وي.
د خامو شیدو څښل کوم خطرونه لري؟
خامې یا ناپاستوریزه شیدې ممکن زیانمن باکتریاوې او نور میکروبونه ولري.
دا میکروبونه د خوړو له لارې د ناروغیو لامل کېدای شي.
د خوندیتوب لپاره غوره ده چې پاستوریزه شیدې وکارول شي.
که پاستوریزه شیدې نه وي، د خامو شیدو ښه ایشول د ناروغیو د خطر کمولو لپاره مهم دي.
کوم کسان باید د شیدو په څښلو کې احتیاط وکړي؟
سره له دې چې د شیدو روغتیايي ګټې د ډېرو خلکو لپاره د پام وړ دي، ځینې کسان باید د شیدو په مصرف کې احتیاط وکړي.
هغه کسان چې د لاکتوز نه زغم لري، ممکن د شیدو له څښلو وروسته د نس پړسوب، ګاز، درد یا اسهال تجربه کړي.
د شیدو له پروټین سره حساسیت بیا جلا ستونزه ده او ځینې وختونه جدي غبرګونونه رامنځته کولای شي.
د پښتورګو ځینې ناروغان هم اړتیا لري چې د پروټین، پوتاشیم او فاسفورس اندازه محدوده کړي.
دغه ناروغان باید د شیدو د مناسب ډول او اندازې په اړه له ډاکټر یا متخصص تغذیې سره مشوره وکړي.
د ورځې څومره شیدې وڅښو؟
د شیدو مناسبه اندازه د عمر، روغتیايي وضعیت او ټول غذایي رژیم له مخې توپیر لري.
ځینې خلک خپل کلسیم او پروټین له مستو، پنیر او نورو خوړو څخه هم ترلاسه کوي.
له همدې امله اړینه نه ده چې هر څوک دې حتماً هره ورځ یوه ټاکلې اندازه شیدې وڅښي.
مهمه دا ده چې د بدن غذایي اړتیاوې د متوازن او متنوع خوراک له لارې پوره شي.
شیدې د کلسیم، پروټین او ځینو ویټامینونو مهمه سرچینه ده.
د متوازن خوراک په چوکاټ کې د شیدو څښل د هډوکو، غاښونو او عضلاتو په روغتیا کې مرسته کولای شي.
خو شیدې د سرطان، الزایمر، پارکنسون او نورو جدي ناروغیو د مخنیوي یا درملنې تضمین نه کوي.
د شیدو د استعمال پر مهال باید د هر کس عمر، غذایي اړتیاوې، حساسیتونه او روغتیايي وضعیت په پام کې ونیول شي.
