کوم ډول کیلي د کولمو او وینې د شکر لپاره ګټورې دي. شنې یا ناپخې کیلې د مقاومې نشایستې ښه سرچینه ګڼل کېږي.
دا نشایسته په وړو کولمو کې په بشپړ ډول نه هضمېږي، بلکې غټو کولمو ته رسېږي او هلته یې ګټورې باکتریاوې تجزیه کوي.
د دې بهیر په پایله کې داسې مرکبات تولیدېږي چې د کولمو له روغتیا سره مرسته کولای شي.
مقاومه نشایسته د کاربوهایډرېټونو هضم هم ورو کوي. له همدې امله شنې کیلې ښايي د پخو کیلو په پرتله د وینې د شکر د ورو لوړېدو لامل شي.
خو د وینې د شکر اغېز د خوړل شوې اندازې او د هر شخص د بدن له وضعیت سره هم تړاو لري.
کوم ډول کیلي، نیمه پخې او ژېړې کیلې څه توپیر لري؟
نیمه پخې کیلې، چې له شنه رنګ څخه ژېړ ته اوړي، لا هم یو څه مقاومه نشایسته لري.
دا کیلې د شنو کیلو په پرتله نرمې او خوږې وي او د نشایستې او طبیعي شکرو ترمنځ منځنی حالت لري.
کله چې کیله بشپړه ژېړه شي، د هغې د نشایستې یوه لویه برخه په ساده شکرو بدلېږي.
له همدې امله ژېړې کیلې اسانه هضمېږي او د ورزش مخکې یا وروسته د انرژۍ د ترلاسه کولو لپاره مناسب انتخاب کېدای شي.
د نسواري داغونو لرونکې کیلې څه ګټې لري؟
ډېرې پخې کیلې عموماً زیات خوږوالی او کمه مقاومه نشایسته لري.
د پخېدو په بهیر کې د ځینو انټياکسیداني مرکباتو، لکه فینولیک او فلاوونویډونو، اندازه هم بدلېږي.
دغه مرکبات د بدن د حجرو د ساتنې په طبیعي بهیرونو کې رول لري، خو یوازې د نسواري داغونو شتون دا نه ثابتوي چې یوه کیله تر نورو حتماً ډېره روغتیايي ګټه لري. کوم ډول کیلي
نو کومې کیلې غوره دي؟
که پوښتنه دا وي چې کوم ډول کیلي د روغتیا لپاره غوره انتخاب دی، ځواب یې د هر شخص په اړتیا پورې تړلی دی.
شنې کیلې د مقاومې نشایستې له امله د کولمو لپاره ګټورې کېدای شي.
ژېړې کیلې د اسانه هضم او انرژۍ لپاره مناسبې دي، په داسې حال کې چې ډېرې پخې کیلې د خوږ خوند له امله د ځینو خوړو په چمتو کولو کې ښه کارېږي.
په ټوله کې، د کیلې د پخېدو هېڅ یو پړاو د ټولو خلکو لپاره تر نورو غوره نه دی.
د روغتیا لپاره تر ټولو مهمه خبره د خوړو مناسب مقدار، تنوع او متوازنه غذا ده.
